65
ابولحسن بن ابوذر محمد بن حسن عامری نیشابوری ،در نیشابور از مادر زاد وبرای کسب دانش به اکثر بلاد اسلامی مسافرت کرد وبا دانشمندان بزرگ مصاحبت ومباحثه کرد واز هر خرمنی توشه ای اندوخت.وفات او درسال 381ه.ق است.
در فاصله وفات فارابی وظهور ابن سینا ،ابوالحسن عامری ریاست فیلسوفان مسلمان را داشته ودر حقیقت کاری نظیر کار متکلمان انجام داده یا مانند «اخوان الصفا» کوشیده است تا میان حکمت یونانیان ودین مسلمانان توفیق دهد.
السعاده والاسعاد: مهمترین وشاید بزرگترین اثر عامری است.مولف در این کتاب اصول اخلاقی وتدابیر عملیی را که در حیات دنیا از برای خوشبخت شدن خود وخوشبخت کردن دیگران ضروری ولازم است بیان می کند .این اصول وتدابیر را مولف از ترجمه های تازی آثار افلاطون وارسطو بیرون کشیده است وبا نکات ودقایق وتعالیم واندرزهای عاقلانه ودستورهای حکیمانه ی موجود در کتب پارسیان وهندیان در آمیخته وکتابی این چنین پرداخته که واقعا در علم اخلاق از بهترین کتابهای موجود می باشد .
منبع:حلبی،علی اصغر، تاریخ فلاسفه ایرانی از آغاز اسلام تا امروز ، ا1381،انتشارات زوار ،فصل ششم صص 196-182
بدون شك تعليم وتربيت عامل اصلي رشد وپيشرفت آدمي است.تعليم وتربيت خاص انسان است. فرآيندي است كه به تعيين و رشد استعدادهاي انسان به منظور رسيدن به وضع مطلوب كمك مي كند. تاريخ وفلسفه تعليم وتربيت ، رويكردي بنيادي ،عميق وراه گشا براي حل مشكلات تعليم وتربيت است.دردنياي امروز ما موظفيم به معناي واقعي تعليم وتربيت ، بيانديشيم ودر ارتقاء تعليم وتربيت نسل كنوني ونسل آينده تصميمات درستي اتخاذ كنيم. اين درگاه در نظر دارد با بيان نظرات انديشمندان اسلامي وفيلسوفان تعليم وتربيت ،نقد وتحليل وارائه مقالات وراهكارها وتجارب نو ،معرفي كتب وسايت هاي مرتبط با موضوع،گامي در تعليم وتربيت بردارد.با اين نگاه عميق كه هر مقوله تربيتي مستلزم فلسفيدن وانديشيدن دقيق وتصميم گيري خردمندانه است.